Il Grande Miracolo
Marino Marini
Dit beeld is onderdeel van de Internationale Beelden Collectie. Il Grande Miracolo stelt een gevallen ruiter met paard voor. Na een aantal keer herplaatst te zijn, kreeg het beeld een setting van betonnen zetstukken, ontworpen door architect M. Struys in 1988, om het beeld niet te laten wegzinken in zijn omgeving. Paard en ruiter zijn gestileerd weergegeven. Het beeld is geplaatst om te herdenken dat op 12 maart 1945 aan de Pleinweg als represaille voor de moordaandslag op twee leden van de Sicherheitsdienst door de bezetter twintig Nederlanders werden doodgeschoten. De commissie, verantwoordelijk voor het gedenkteken, zag het beeld bij een overzichtstentoonstelling van Marini in het museum Boymans van Beuningen in 1955.
Het beeld werd als autonoom kunstwerk gemaakt. Pas later werd het een gedenkteken. Het beeld werd geplaatst op het Zuidplein. In eerste instantie vond men het beeld behoorlijk dramatisch.Men wende eraan, en in 1986 werd het beeld zelfs geadopteerd door de openbare basisschool Dubbelspoor.
Marini maakte enkele ruiterbeelden, waar hij in 1936 mee begon. Het thema van de ruiter te paard was zijn hoofdthema. Hij combineerde de westerse traditie van de beeldhouwkunst met de vormentaal van de Etruskische grafsculptuur. De Etrusken leefden in de Vroege Oudheid in Italie.
Marino Marini
Dit beeld is onderdeel van de Internationale Beelden Collectie. Il Grande Miracolo stelt een gevallen ruiter met paard voor. Na een aantal keer herplaatst te zijn, kreeg het beeld een setting van betonnen zetstukken, ontworpen door architect M. Struys in 1988, om het beeld niet te laten wegzinken in zijn omgeving. Paard en ruiter zijn gestileerd weergegeven. Het beeld is geplaatst om te herdenken dat op 12 maart 1945 aan de Pleinweg als represaille voor de moordaandslag op twee leden van de Sicherheitsdienst door de bezetter twintig Nederlanders werden doodgeschoten. De commissie, verantwoordelijk voor het gedenkteken, zag het beeld bij een overzichtstentoonstelling van Marini in het museum Boymans van Beuningen in 1955.
Het beeld werd als autonoom kunstwerk gemaakt. Pas later werd het een gedenkteken. Het beeld werd geplaatst op het Zuidplein. In eerste instantie vond men het beeld behoorlijk dramatisch.Men wende eraan, en in 1986 werd het beeld zelfs geadopteerd door de openbare basisschool Dubbelspoor.
Marini maakte enkele ruiterbeelden, waar hij in 1936 mee begon. Het thema van de ruiter te paard was zijn hoofdthema. Hij combineerde de westerse traditie van de beeldhouwkunst met de vormentaal van de Etruskische grafsculptuur. De Etrusken leefden in de Vroege Oudheid in Italie.